Search
Close this search box.

BÜYÜK DOĞU’NUN BÜYÜK MÜTEFEKKİRİ: SEZAİ KARAKOÇ

BÜYÜK DOĞU’NUN BÜYÜK MÜTEFEKKİRİ: SEZAİ KARAKOÇ

“Diriliş Yolu” mimarı Üstad Sezai Karakoç, Ergani’de İslâm’ın yürekleri diri tuttuğu bir evde dünyaya gelir. Çocukluğu paşa konaklarında değil, Anadolu’nun bir kasabasında geçer. Ruhunu iman teknesinde yoğuran coğrafyayı kıymetlendirirken şöyle der: “Diğer birçok yazar, şair gibi İstanbullarda, tanınmış yazar, bilgin, şair ya da devlet adamı bir aileden gelme olarak doğmadım. Anadolu’yum, Güney Doğu Anadolu’danım.” 76

Sezai Karakoç’un Ruhunun Mayalandığı Ev

Babası âlim değil lakin medrese görmüş, sürekli hatim indiren, tarikatlara büyük saygısı olan, 77 dini daha çok “Siyer-i Nebi”den öğrenen bir mü’min: “Kış gecelerinde babam kitap okurdu. Biz de dinlerdik. Mahallede beş altı evde eski (büyük, kalınca ciltli) bir kitap olurdu. Akşamları gider getirirdik. Okuduktan sonra iade ederdik. Gazâvatnameler, Siyer-i Nebi gibi kitaplardı. Çoğu kez manzumdu. Babam ahenkle okurdu, biz de heyecanla dinlerdik.” 78 Sezai Karakoç’un şuuru da şiiri de böyle bir evde mayalandı. Siyer-i Nebi’nin, sahabe hayatının okunduğu bir evde büyüyen çocuğun özüne de sözüne de Allah ﷻ ve Rasûl ﷺ buyruğu hâkim olur:

“Babamın uzun kış geceleri hazırladığı cenklerde,
Binmiş gelirdi Ali bir kırata.
Ali ve at, gelip kurtarırdı bizi darağacından,
Asya’da, Afrika’da, geçmişte gelecekte.
Biz o atın tozuna kapanır ağlardık,
Güneş kaçardı, ay düşerdi, yıldızlar büyürdü.
Çocuklarla oynarken paylaşamazdık Ali rolünü,
Ali güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar kah raman.
Ali olmaktan bir sedef her çocukta,
Babam lambanın ışığında okurdu,
Kaleler kuşatırdık, bir mümin ölse ağlardık.
Fetihlerde bayram yapardık,
İslâm bir sevinçti kaplardı içimizi.
Peygamber’in günümüzde küçük sahabileri biz ço cuklardık,
Bedir’i, Hayber’i, Mekke’yi özlerdik, sabaha kadar uyumazdık.”
Mekke’nin derin kuyularından iniltisi gelirdi.” 79

Anadolu Çocuklarının En Sevgilisi

Anadolu, İslâm’ı hacimli tefsir kitaplarından ya da muhalled hadis mecmularından değil Siyer-i Nebi’den öğrendi. O evlerde büyüyen şairlerin “En sevgilisi” Peygamber-i Ekber’di. En güzel şiirler O’na yazıldı. “İnsanın ufku mü’min; müminin ufku da peygamberdi(r).” diyen diriliş yolu mimarı Karakoç na’tı şöyle kıymetlendirir: “Peygamber nasıl insanın ufkuysa, na’t da şiirin ufkudur.” 80

Mona Roza

Annesinden Allah Rasûlü’nün ﷺ terinin gül gibi koktuğunu öğrenen, 81 babasından Siyer-i Nebi dinleyen bir çocuk şiiri “gül”le başlar. “Yaşlıların Yahya Kemal’den bahsettiği, gençlerin ise Orhan Veli ve arkadaşlarının açtığı yoldan yürüdüğü, ‘gül’ün, ‘bülbül’ün alay konusu olduğu” bir vasatta diriliş yolu mimarı, gül kavramını yeniden diriltmenin gereğini düşünür. Birileri tarafından varoluş gayesinden koparılan “Mona Roza” (Rose/gül) böyle doğar. 82 Aşktan en büyük aşka yürüyüşün, şehvetten mücerret ve müberra bütün aşkların ancak sahanlığını teşkil edebileceği ulvi aşkın destanıdır Mona Roza.

Konuşur Gibi Susar Anne

Kur’ân-ı Kerim okunan, O’na göre yaşanılan bir evde büyüdü diriliş yolu mimarı: “İkindiden sonra Kur’ân-ı Kerim okunurdu evde. Bütün evi o mânevi hava kaplardı, mağfiret havası. Baba Kur’ân okur, anne yemek hazırlardı. İki nimet birbirine kavuşur, karışırdı adeta. Sonra annenin Kur’ân okuma sırası gelirdi. Araya sıkışmış çok özel bir vakit gibi. Babamın okuması bütün evin okuması gibiydi. Annenin okuması ise mahrem.” 83

Anadolu kadınları evlerinden ayrılan ve bir daha dönmeyen erkekleri için Yemen Türküsü gibi ne destanlar söyledi. Ahmed Hamdi Tanpınar’ın, “Bizim acılarımız nedense hapsedilmeye mahkumdur.” 84 şeklindeki serzenişinin arkasında bu büyük kadınların iman, haya ve tesettürle örgülü ameliyelerindeki ulvi gayenin arz-ı endam değil, arz-ı hal oluşu vardır. Onlar, nâmahrem seslerini duymasın diye şiire döktükleri acıları asıl muhatapları olan evlatlarına emanet etti. Diriliş yolu mimarı, “Annenin okuması ise mahrem.” der. Çünkü anne “Görür gibi uyur, konuşur gibi susar, güler ağlar gibi.” 85

Cuma İçin Okulu Asan İlk Mektepli

Çocuk ne görürse onu yapar, ne duyarsa onu söyler. Mahallenin uzağındaki köy camiinde teravih kılabilmek için iftardan sonra adeta koşarak giden bir ailenin içinde büyüyen diriliş yolu mimarı Karakoç, daha ilk mektepte okul zamanı derse girmeyip Cuma namazına gider, “Geçmişi unut, yeni yolu tut.” şiirleriyle muzahrafat sağanağına maruz kalan ruhu, hutbeyi uhrevî âlemden gelen bir mesaj gibi dinler. 86

Cuma, karanlıktan nura, masaldan hakikate sığınmanın adıdır ilk mektepteki Sezai için. O, çocukluğundaki bu tercihiyle şartlar ne olursa olsun İslâm’la lâdini hayat arasında tercihe zorlandığında tereddüt etmeden İslâm’ın safında duracağının ilk işaretlerini verdi.

Emsile

“Emsile”, “ulûm-u İslamiyye”nin elif-bası hükmündedir. Talebeye, Allah Azze ve Celle’nin yardımı olmadan muvaffak olamayacağını telkin eden, “nasara/ yardım etti” fiilinin çekiminden ibaret olan “Emsile”, lâyemut eserlerin, muhalled kitapların mukaddimesidir. Diriliş Yolu Mimarı da ortaokula devam ederken “Emsile”yi ezberler, Farsçasını da ilerletir. 87

Büyük Doğu İle Keşfedilen Yeni Dünya

Mevlânâ’nın Mesnevî’si ile zihni uyanır. Ömrün fecrinde, onu bir alemden başka bir aleme taşıyan Büyük Doğu ile tanışır. Büyük Doğu’da eşya ve hâdiseyi gerçek suretiyle temaşa ettiğini -daha sonra kaleme aldığı “Hatıralar”ında- şöyle ifade eder: “Büyük Doğu’yu tanıyana kadar İslâm içimizde sakladığımız bir inanç idi. Kimselere pek açılamıyorduk. Yasak, mazlum ve mağdur bir düşünce gibiydi ruhumuzda. Ama işte görmüştük İstanbul’da çıkan bir dergide onu çağdaş bir üslupla savunan bir kalem vardı. İslâm’ın yükselen yeni, canlı sesiydi. Bu benim için büyük bir mutluluk olmuştu. Çünkü, bir umut doğmuştu. Bütün sıkıntıları göğüsleyebilirdim.” 88

Üstad Necip Fazıl İslâm’ın daha çok Ömer boyutunu, Karakoç ise Ebûbekir, Osman ve Ali boyutunu remz eder. O günün şartlarında Büyük Doğu, mü’minlerle “Daru’l-Erkam”da toplanan Allah Rasûlü’ne , madem İslâm Hak, küfür batıl; “O halde bu gizlenme niye?” diyen ve kırk kişiyle “metaf”a yürüyüp, “Kâbe-i Muazzama”da Allah-u Ekber demeyi teklif eden Hz. Ömer’in (r.a) misyonuna taliptir.

Büyük Doğu’ya muhatap olduktan sonra “Bütün sıkıntıları göğüsleyebilirim.” diyen Sezai Karakoç ortaokul yıllarında artık Üstad’ın gençliğe hitabede müjdesini verdiği, “…canların canı uğrunda can vermeyi cana minnet sayacak kadar gözü kara ve o nisbette strateji ve taktik sahibi bir gençlik…”  diye şecaat, cesaret, liyâkat ve ferasetlerinden bahsettiği gençler kadrosundadır.

Yenilgi Yenilgi Büyüyen Zafer

Gaziantep Lisesine başladığı yıl(1947), Büyük Doğu ciltlerinin tamamını okuma fırsatı bulur. Mektep yıllarında “…rejimin dine karşı tutumu… sürekli bir hüznün yüreğine konuk olmasına sebep olur.” 89 Yüreğinde yenilgi yenilgi bir zafer büyür.

Muhataplarına, “Sen bir devsin, yükü ağırdır devin! Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!” diyen Üstad Necip Fazıl’ı okuyan bir genç, entelektüel kuleler kurup oralarda geviş getirme hayaline paydos der, meydan yerine çıkar, “durun kalabalıklar!” der, bedel öder, kalemiyle ve kelamıyla “dava-i İslâmiyye”nin eşya ve hâdiseye tatbikinde bizzat görev alır.

“İşte Aradığımız Genç Adam”

Büyük Doğu, diriliş yolu mimarındaki İslâm’a muhatap aklı, iradeyi, aşkı, şecaati ve mücadele ruhunu uyandırır. Bunun bir neticesi olarak Büyük Doğu okumanın dahi cesaret istediği yıllarda Büyük Doğu’ya mektuplar gönderir. “Sizinle Başbaşa” köşesinden -muhtemelen- Üstad’ın kaleminden kendisine şöyle bir cevap verilir: “Cevabın gecikmesi mektubunuzun fazla sevilmesinden oldu. Alâka ve canlılığınızdan çok mutahassıs bulunuyoruz. İşte aradığımız, hasretini çektiğimiz genç adamın ruhi farikası… Temenni ederiz ki, bir gün karşılaşalım… Hissettiğimiz sevgi önünde, bazen sevgi kelimesini sevemez oluyoruz. Sizi bu sevgiyle selamlarız.” 90

Üstad’ın bu takdiri, diriliş yolu mimarının mektubundaki dil, diyalektik, muhteva ve mücadele ruhundaki asalet itibariyle Büyük Doğu’dan azami derecede istifade ettiğinin; Büyük Doğu’ya muhatap olan mustaid bir lise talebesinin fikir, sanat ve hareket cephesinde büyük mesafeler kat edeceğinin bir tezahürüdür.

Büyük Doğu Cemiyeti Üyeliği

Sezai Karakoç aynı yıl(1949) bir öğrenci için yasak olmasına rağmen Büyük Doğu cemiyetine üye olur. Üyelik kartı gelir. Davası dünya olan için bir korku sebebi olan Büyük Doğu aidiyeti, davası İslâm olan bir liseli için iftihar vesilesi olur. Şekerin akrepte zehire, arıda bala dönüşmesi gibi, Büyük Doğu da küfür yobazlarının gayzını artır: Müslüman gençliğinin ise imanını tahkim eder.

Üç Yüz Şiir Arasından Seçilen Bir Şiir

Orta mektepte Türkçe, lisede edebiyat mualliminin takdirini kazanan Sezai Karakoç kendini denemek için Mehmet Leventoğlu imzasıyla Büyük Doğu’ya bir şiir gönderir. Şiir “Dergiye gelen üç yüz şiir arasından seçilerek yayınlanmıştır.” şeklinde bir notla neşredilir. 91

Büyük Doğu mu, Ankara İlahiyat mı?

Sezai Karakoç, üniversite olarak Cumhuriyet Halk Partisi’nin açtığı(1949) Ankara İlahiyat ya da Felsefe’de okumak ister. Lakin maddi imkanları kâfi düzeyde olmadığından İlahiyat yerine siyasal okumaya karar verir. Zira siyasal o yıllarda 40 tane burslu öğrenci alacağını ilan eder. O günlerde Üstad Necip Fazıl’la görüşebilmek için Büyük Doğu’nun yayın merkezi İstanbul’a gider. Üstad’ın Moda’daki evinde misafir olur.

Sınavı kazanır ve Ankara’da Mülkiye’ye başlar(1950). Arkadaşlarıyla birlikte o sırada Ankara’da bulunan Üstad Necip Fazıl’ı sık sık dinlemeye gider. Büyük Doğu üniversitesine mecmua yoluyla uzaktan katılan Karakoç, Ankara’da Üstad’ın her biri bir fikir ziyafeti hükmünde olan derslerine iştirak eder.

Halk Partisi İslâm’ın yenilmezliğini görünce hidayete erip İslâm’a hizmet etme yerine cumartesi ashabı gibi Ankara İlahiyat’la Allah’a ﷻ tuzak karmaya kalktı. 1949 yılında Ankara Üniversitesine bağlı olarak açılan İlahiyat’ın müfredatıyla İsmet İnönü, bizzat ilgilenmiş, Milli Eğitim Bakanı’na “Bu okulda Kur’ân-ı Kerim, Fıkıh gibi dersler okutulmayacak. Psikoloji, sosyoloji felsefe gibi ilimler, her birinin başına “din” kelimesi eklenerek din sosyolojisi, din psikolojisi şeklinde tedris edilecek.” talimatını vermiştir. Bu yüzden Ankara İlahiyat açıldığında müfredatında ne Kur’an-ı Kerim ne de fıkıh vardı. Ankara İlahiyat, Kur’an-ı Kerim okumasını bilmeyen din dersi öğretmeni yetiştirme projesidir.

Sezai Karakoç’un çok arzu etmesine rağmen İlahiyat’a değil de, Mülkiye’ye gitmesi hadisesine, “Hakkınızda hayırlı olduğu halde bir şeyden hoşlanmamış olabilirsiniz.” 92 âyet-i kerimesi bağlamında bakıldığında -belki de- bu ona Allah Teala’nın büyük bir ihsanıdır. Zira O ﷻ bazı kullarına vermeyerek verir. Sezai Karakoç’a müfredatında Kur’ân-ı Kerim olmayan bir okulu vermeyerek aslında ona çok şey vermiştir. Eğer İlahiyat’ta okusa belki Adıyaman’dan mü’min olarak gelen, fakülteden dinsiz olarak mezun olan Bilim ve Ütopya yazarı Mehmet Dağ gibi dinsizliğe savrulacak ya da Süleyman Ateş gibi ilim diye oryantalist itirazlara mahkum olacaktı. İlahiyat okusa -belki de- Büyük Doğu mimarına bir şair olarak bakacak, dinle alâkalı mesaili ilahiyattan alacak, Üstad’tan duyduklarıyla fakülte hocalarının söyledikleri arasında tearuzu gördüğünde ise tereddüt etmeden “onlar alanında mutahassıs” kişiler deyip CHP’nin açtığı fakültenin çizgisine kayacaktı. Kalemiyle mücadelemize şeref katan Karakoç, Büyük Doğu’dan ve Onun İmam Gazzali, Mevlânâ, İmam-ı Rabbânî gibi kaynaklarından beslendi.

Modern Türk Şiirinin En Bilge Şairi

Daha sonraları İsmet Özel’in “Modern Türk şiirinin en bilge şairi” takdirine muhatap olacak Sezai Karakoç’un şiir şehrayini fakültede başlar. Türk şiirinde yeni bir damar açan bu büyük istidat, kaleme aldığı şiirleri yayınlayacak mecmua bulamaz. Hisar Dergisi sanat yönünden sığ, fikir cihetiyle ise kendine uzaktı. “Davamızın dergisi” dediği Büyük Doğu’yu ise zihninde öyle ayrı bir yere koymuştu ki kendisini ona layık görmüyordu. 93

Üstad Nerede, Diriliş Mimarı Orada

Ülke için tek çıkar yolu olarak Büyük Doğu hareketini gören 94 diriliş yolu mimarı adım adım, her cephede İslâm müdafaası yapan Üstad Necip Fazıl’ı takip eder. Müseccel İslâm düşmanı Ahmet Emin Yalman’ın vurulmasını mevzu edinen, Üstad Necip Fazıl’ın da suça azmettirici olarak yargılandığı Malatya davasında(1952) Sezai Karakoç hem duruşmalarda hem zindanda Necip Fazıl’ı yalnız bırakmaz. Malatya davası sürecinde bu ülkede Müslümanların parya, İslâm düşmanlarının ise nasıl muteber olduğunu, birinin kılına bir zarar geldiğinde nasıl bütün dünyanın ateşe verileceğini, Üstad cephesinde ise bir mü’minin yalnız başına nasıl bir ümmet olduğunu gördü.

Karakoç, Üstad’ın müstakim duruşunda ve üstün akıl eseri olan ifadelerinde İslâm davasının ancak iman, fikir ve şecaatle yoğrulan bir yürekle temsil edilebileceğini gördü: Üstad mahkemede iddia makamında kendisine karşı çıkarılan 4 savcıyı işaret ederek, “Amme avukatı olarak tek fikir etrafında tek kişinin temsil etmesi gereken iddia makamında bu 4 kişi de nedir? Ben hiçbir operada 4 tenor görmedim!” dedikten sonra şu meyanda bir müdafaada bulunur: “Benim, müteşebbis sanıkları doğrudan doğruya azmettirdiğime dair elde hiçbir delil bulunmadığına, her şey yazılarımdan alınan ilhamla yapılmış farz edildiğinde ve bütün mesele böyle bir faraziyenin ceza hukuku bakımından suç teşkil edip etmeyeceği üzerinde olduğuna göre, bu davayı kökünden hal ve fasl edici bir misali takdim etmeliyim: Dünya edebiyatında kıskançlığın şaheseri Othello’dur. Shaeskpeare’ın meşhur Othello’su. İmdi; hastalık derecesinde kıskanç bir koca, sırf bu hissi yüzünden karısını öldürse de cebinden Othello çıksa, şu kürsünün üzerine eğilmiş beni hayretle dinleyen kaytan bıyıklı savcı,  Shaeskpeare’ın iskeletine pranga vurulması için Londra Savcılığı’na müzekkere mi yazacaktır? Daha evvel de söylediğim gibi, her insanda, mücerrede ve umumî telkinlere karşı bir fren ve hareketini sırf nefsine bağlayıcı şahsî bir istiklal ve mesuliyet duygusu olmak lazım gelmez mi?” 95

Üstad’ın yazılarında ve hitabelerinde kalemin ve kelamın nasıl destansı zaferler kazandığını gören Karakoç, büyük bir dikkatle okuduğu Büyük Doğu üniversitesinden fikir ve edebiyat cephemizin dinmez, silinmez, yenilmez, eğilmez kalemi olarak mezun oldu.

Felsefe Yazı Dizisi

Küfrün dev dalgalarına karşı kollarını gerip mücadele eden Üstad’ın Büyük Doğu’su defalarca kapanır. Lakin her defasında büyük bir coşkuyla yeniden yayın hayatına başlar. 1954’te başlayan yeni dönemde Üstad Necip Fazıl kaleme aldığı felsefe yazı dizisini “Sezai Karakoç” adıyla neşreder. Her ne kadar mizaçları farklı olsa da eşya ve hâdiseye bakışta, davayı tahkim edişte, küfre karşı duruşta ve Allah’a ﷻ yönelişte talebesiyle üstad arasında tam bir ayniyet vardır. Şiirinin Büyük Doğu’da yayınlanacak bir muhtevada kabul etmeyerek Üstad’a ihtiramını izhar eden Karakoç’a Üstad kendi yazısını onun adıyla neşrederek iltifat eder.

Cana Minnet

Sezai Karakoç’un yüreği Büyük Doğu teknesinde öyle yoğrulur ki, Üstad onu derginin neşrinde kendisine yardımcı olması için İstanbul’a çağırdığında, “Gençliğe Hitabe”de, “’Kim var!’ diye seslenilince, sağına ve soluna bakınmadan, fert fert ‘ben varım!’ cevabını verici, her ferdi ‘benim olmadığım yerde kimse yoktur!’ duygusuna sahip bir dava ahlâkını pırıldatan” gençliğin ağabeyi olarak imtihan dönemi olmasına rağmen tereddüt etmeden gider. 96 Davası için imtihanlara girmeyen, yarın o davanın hakimiyeti için can vermeyi cana minnet sayar.

Necip Fazılsız Büyük Doğu

İslâm’a olması gereken her cephede sözcülük eden Büyük Doğu bazen devlet tarafından, bazen parasızlıktan, bazen de ihanetten kapanmıştır. Bir ara(1952) Büyük Doğu’ya sermaye koyan bir tüccar Üstad’a neyi yazıp neyi de yazmaması noktasında müdahil olmak ister. Neticede tüccar Üstad’la anlaşamaz. Gazete şeklinde -o dönem- çıkan Büyük Doğu, tüccara devredilir. Bir coğrafya adı Büyük Doğu, Üstad’ın ruhunda istihaleye uğrar ve “Allah” demenin yasak olduğu bir devirde İslâmî mücadelenin adı olur.

Necip Fazıl’sız bir Büyük Doğu, babasız bir evladın varlığını düşünmek gibidir. Üstad’sız Büyük Doğu okur tarafından itibar görmeyince adını “Hilal” olarak değiştirir ve kısa zaman sonra o da batar.

Sezai Karakoç’un Büyük Doğu ikliminde büyük bir mütefekkir, büyük bir şair olma istidadıyla terakki edişine şahit olan Üstad, mecmuanın sanat-edebiyat sayfasını “hazırlayan” editör olarak talebesinin adını yazar.

Zor Zamanlarda Necip Fazıl’ın Yanında Durmak

O tarih bir memuru, hele de maliyenin teftiş heyetinde yer alan bir ismi Necip Fazıl’la birlikte düşünmek “dehşet verici bir durum” 97 olarak görülürdü. Karakoç, Üstad’a “isterseniz müstear bir isim kullanalım” teklifinde bulununca Üstad, “Yoksa korkuyor musun? Öyleyse bilhassa ismini koyacağım.” der. 98

Uçurtmamı rüzgâr yırttı dostlarım!

Gelin duvağından kopan bir rüzgâr…

Bu rüzgâr yüzünden bulutlar yarım;

Bu rüzgâr yüzünden bana olanlar… 99

diyen diriliş yolu mimarı aşkları da, korkuları da, endişeleri de çoktan yenmişti. Ne beklediği bir ikbal ne de veremeyeceği bir hesap vardı. Sadece oyunu kuralına göre oynamak istiyordu. Yoksa o, Büyük Doğu’ya ve mimarına öyle derin bir sadakatle bağlanmıştı ki, Üstad Necip Fazıl’ın borcunu zor şartlar altında ailesinin biriktirdiği paraya maaşını da katarak ödemiş ve bir kuruş talep etmemişti. Mânada olduğu gibi madde planında da Büyük Doğu’nun bir neferiydi.

Büyük Doğu’da Editör

Mü’min, hak sahibinin yanında ya da karşısında -Allah rızası için durduğundan- mevsimin kış ya da bahar olmasına bakmaz. Dinleri dünya olanlar ise hak sahiplerinin değil, güç sahiplerinin yanında durur. Bu yüzden zafer günü en ön safta, vurgunda ise düşman karargâhındadırlar. Karakoç, Üstad’la poz vermenin cesaret istediği bir vakit onun mecmuasında editör olur.

Diriliş Mecmuası

Diriliş Mecmuası, yankıları geleceğin ufkunda çınlayacak Sezai Karakoç’un müntesib bir mütefekkir olarak milletin huzuruna çıkışıdır. Üstad mutlak mütefekkir. O ise müntesib… Büyük Doğu’ya müntesib mütefekkir…

Diriliş, Büyük Doğu’nun ilk yemişidir. 1960’tan 1992’ye kadar belli aralıklarla neşredilen Diriliş’in ikinci sayısını müteakiben 1960 darbesi olur. Diriliş kapanır. Kökleri Büyük Doğu olan yeni bir çınar, küfre karşı yeni bir İslâm cephesi vardır artık.

Nedir Diriliş?

Diriliş, İslâm’ın gölgesinde bir hayat yaşamak, bir kez daha, bin kez daha yeşerip boy atacak bir tohum gibi kıvama ermek, kıyama durmaktır. İslâm diri, o her mevsim açan çiçek gibi ter-ü taze ise, İslâm’ın dirilişinden murad, İslâm’ın değil, İslâm halklarının dirilişidir. “Çünkü: İslâm prensipleri hiçbir zaman ölmemiştir ve ölmez, her zaman için dipdiridir, ezeli ve ebedidir.” 100

Diriliş, kulun Allah Azze ve Celle ve O’nun buyruklarıyla sılasıdır. Diriliş, büyük günde hesap vermek için kabirlerden kalkıp mahşere gitme şuuruyla var olmaktır.

Mazlumun zalimden hakkını alacağı güne iman etmek Müslümanlar için bir müjdedir. Diriliş de Allah’a ﷻ inanma müjdesinin yemişidir. 101

Diriliş, iman, fikir ve aksiyondur. İslâm’ın değil, insanın İslâm’la dirilişine taliptir. Kökleri Gazzâli’ye, İbn Arabî’ye, Mevlâna’ya, Şeyh Galib’e dayanır.

Şahdamar’la Gelen Keşif

İkinci Şiir kitabı Şahdamar yayınlanınca Üstad o vakte kadar kimseye yapmadığını Karakoç için yapar ve “Onu Anlayınca” başlıklı bir yazı kaleme alır: “Onun(Sezai K.) şair olduğunu mesela doğramacı oğlunun geceleri ses sanatkârlığı ettiğini haber alan bir baba gibi, hayli gecikerek öğrendim. (…) 32 sahifelik kitabı, içindeki cümle (mısra demiyorum) ve kelime dizilerini sayılandırabilecek bir dikkatte okudum ve en yakınlarımdan bir gence yıllardır şair sıfatıyla niçin dikkat edemediğimin özrünü ele geçirir gibi oldum.” 102 Üstad, “Şahdamar” yayınlanana kadar -sanki- Karakoç’un sadece davaya ve fikre sadakatine bakmış “şiirine pek dikkat etmemişti.” 103

Necip Fazıl Müdafaası

Edebiyat meclislerinde sabahlara kadar Necip Fazıl’ın şiirlerini okuyan küfür yobazları, onun İslâmiyetin emir subaylığına talip olmasından sonra şiirini inkâr ederek gençliğin Necip Fazıl vasıtasıyla İslâm’a yönelmesine mani olmanın peşindeydi. Bu yüzden “sabık/eski” şair diyerek onu maziye gömmek istiyorlardı. Genç Şair Sezai Karakoç’un İslâm’la rabıtasını tam olarak keşfedemediklerinden, şiirini takdir ediyorlardı. Diriliş Yolu Mimarı böyle bir zamanda Üstad’ın şiirinin müdafaasını yapmış, bu noktada doktora çalışmalarına kaynaklık edecek makaleler kaleme almış, 104 onun yüzyıla şeref veren şiir saati olduğunu resmetmiştir. 105

Yeni Bir Külliyât

Gazete, dergi yazıları ve onların tasnifiyle neşredilen kitaplar derken yeni bir külliyat doğmuştu Büyük Doğu atlasından.

Diriliş Yolu Mimarı’nın, İslâm’ın Dirilişi kitabı mahkeme kararıyla toplatılır(1967). Hadiseyi Bugün Gazetesi manşetten, “Müslümanlara fikir ve vicdan hürriyeti yok mu?!” şeklinde verince millet vicdanında büyük bir intibah olur. Nifak cephesi onu susturmak için toplatma kararı alır lakin Allah Teala bunu Sezai Karakoç’un bütün Anadolu’da tanınmasına vesile kılar. Osman Turan’dan Ahmet Kabaklı’ya kadar pek çok isim ona dair müdafaa yazıları yazar. Tahammülü zor şartlar Sezai Karakoç’u cephenin ön tarafına sürer.

Büyük Doğu Beyannamesi

Diriliş Yolu Mimarı “Diriliş Cephesi”nde cihad ederken gözü, kulağı hep Büyük Doğu’dadır. Bu süreçte “Bâbıâli’de Sabah” gazetesinde neşredilen “Büyük Doğu” başlıklı yazısıyla bir “Büyük Doğu Beyannamesi” hükmündedir:

“Büyük Doğu, düşünce, edebiyat ve aksiyon alanında İslâm idealinin kurucusudur Türkiye’de, çağımızda. Ondan sonra doğan ve gelişen doğrudan doğruya veya dolayısıyle ondan beslenmişler, ondan güç almışlardır.

… Büyük Doğu bir mekteptir. Bir düşünce, edebiyat ve aksiyon akımıdır(…). (İslâmî düşünce kurulurken) Onu her türlü sapmadan, bidattan, dalaletten koruyan, Ehl-i Sünnet yolundan kıl feda etmeden, açık ve seçik bir şekilde dava yolunu ortaya koyan bir düşünce, inanç, aksiyon okulu olmuştur Büyük Doğu. 106

“Eğer Büyük Doğu olmasaydı korkunç bir inanç ve iddia kargaşasının içinde olacağımızı” söyleyen Karakoç devamla şunları söyler:

“Büyük Doğu yepyeni bir nesil yetiştirdi. (…) Bizi büyüten, besleyen, her sıkıntılarımıza katlanan ana ve babalarımızın hakkını nasıl teslim zorundaysak, İslâm idealini taşıyan genç nesillerin manevi alanda babası olan Büyük Doğu’nun hakkını unutmak büyük bir nankörlük olur. Bilmeliyiz.”

“… Büyük Doğu hareketinde bir tomurcuk gibi potansiyel halde kalan öyle görüşler saklıdır ki, ilerde, uygun mevsimler gelince, binlerce yemişi birden devşirilecektir.” 107

Büyük Doğu’nun çilesini tek başına omuzlayan Üstad’la alâkalı da şunları söyler: “Üstad hapisler, akıl almaz baskılar, tehditler, ithamlar, anlayışsızlıklar, maddi sıkıntılar içinde yılmadan bu emaneti günümüze kadar akın akıyla getirmiştir. Bu uğurda çiğnemediği ikbal olmamış, uğramadığı çile kalmamıştır. Ama Allah’ın ﷻ lütfuyla bugün de, yine dimdik ve sapasağlam duran Büyük Doğu idealini her türlü fedakârlığı göze almaktan çekinmeden, yolunda başlangıçtaki aşk ve şevkle çalışmaktan bir an bile geri durmamaktadır.” 108

Fikirde derinleştikçe köklerine sadakati de derinleşen Diriliş Yolu Mimarı’nın bu yazısına Üstad Necip Fazıl şöyle mukabelede bulunur: “Yeni iman neslinin güzide kalemlerinden Sezai Karakoç’a, Büyük Doğu münasebetiyle yazdığı takdir satırlarından dolayı candan bağlılık ve şükranlarımı arz ederim.” 109

Artık O da Birinci Derecede Hedeftir

Çağının Ebu Cehillerinin övgülerine muhatap olan bir mü’min sevinmez, “Acaba bende nifak emarelerimi var ki İslâm düşmanları koro halinde şiirime ya da fikrime methiyeler düzüyor.” diye hayıflanır.

Sezai Karakoç’un, İslâm’ın fikir ve sanat cephesinde kalemiyle inşa ettiği bentlerin Anadolu çocuklarının İblis’in karargahına savrulmalarına mani olduğunu gören fikir yobazları harekete geçer, bilir kişiler eliyle mahkemeye baskı yapılır ve “İslâm’ın Dirilişi” kitabından dolayı Diriliş Yolu Mimarına bir yıl, bir ay, on gün mahkumiyet bir yıl da sürgün cezası verilir. 110

Diriliş yolu mimarı Büyük Doğu’ya sadakatini, sazlı sözlü yıllık anma toplantıları tertipleyerek değil, fikrinin sürekliliğine omuz vererek, gerektiğinde de müdafaa yazıları kaleme alarak yaptı.

Diriliş’in, Büyük Doğu’dan doğduğunu ve bir şekliyle devamı olduğunu beyan etmekten istinkaf etmedi. 1990’lı yılların ikinci yarısında İlahiyatta okurken neşrettiğimiz mecmuayı takdim etmek için Diriliş yayınları yazıhanesine gittiğimde arkasında yer alan rafta üç kitap vardı. Üçü de Üstad’a aitti.

Sezai Karakoç’a Göre Necip Fazıl

Diriliş Yolu Mimarı’na göre Üstad büyük şair, büyük mütefekkir, büyük muharrirdi. Bunların yanında “Öyle bir özelliği var ki, bu, geldiği çağ gereği, yalnız ona mahsus bir özellik. Misyonu bu noktada gizli Üstadın.

O Özellik, O Misyon Neydi?

Bu misyon, ülkemizde entelektüel planda, sadece bilim alanında değil, yaşama planında İslâm’ın gündeme getirilmesidir.

1930’lardan sonra şiirde, romanda ve felsefede mistik eğilimler başgöstermişti. Bunları Peyami Safa’da, Necip Fazıl ve o günün şairlerinde görebiliriz. Unsurlar halinde doğu-batı sentezi cinsinden düşüncelere de rastlanır. Yahya Kemal’in sohbetlerinde de bu nevi düşünceler vardır. Ancak İslâm idealini tam bir tez olarak alıp savunan kimse yoktu. Halk, İslâm’ı yaşıyordu kendi gücünce. Din alanı bilginleri vardı. Fakat, entellektüel planda artık gizli açık başka tezler savunuluyordu. İşte, Türkiye’de, entellektüellerin İslâm’a dönüp bakmaları gerektiğini çağımızda ilk haykıran ve tezini sistemleştirmeğe çalışan ilk O oldu diyebiliriz. İslâm’ı çağımız için de, gelecek zaman insanı için de yaşanacak bir hayat tarzı olarak seçmemiz gerektiğini O söyledi. O, bunu bir bilim konusu gibi değil, canlı bir savaşım şeklinde sürdürdü. Yani, İslâm, O’nun için egzistansiyel bir sorundu. Var olmak ve yok olmak sorunuydu. Hem kendisi hem toplum için. Bu yüzden hem kendi nefsiyle hem karşı düşüncelilerle savaştı. Bütün bunlar gözümüzün önünde oldu. Ve derken, bu egzistansiyel kaygı topluma aşılandı.

…

Toplum entellicansiyasında İslâm’a egzistansiyel ilgi ve toplum ruhunda bir ürperti uyandırmıştı Üstad. Sonra bu yol açıldı. Donmuş taş terliyor artık.” 111

Hülâsa

İnsanın varlığını inkâr anlamına gelen kast sistemine tarihin en büyük darbesini indiren İslâm, nasıl ümmilerin hâkim olduğu, mektebin medresenin olmadığı Mekke’den insanlığın baş muallimi Hz. Muhammed’i ﷺçıkardıysa namsız, nişansız köylerden, şehirlerden büyük âlimler, mütefekkirler, kumandanlar çıkardı.

İslâm’a âidiyetiyle, insanlara boylarına ve soylarına göre kıymet vermeye paydos diyen bir mü’min, muhatabını ait olduğu aileye göre değil, ehliyetine, liyâkatine ve istidadına göre değerlendir.

Nasıl İmam-ı A’zamsız fıkıh, Gazzali’siz diyalektik, Mevlâna’sız yürek zaferi, Bûsîri’siz na’t, Baki’siz Kanuni devri, Akifsiz Çanakkale, Necip Fazıl’sız Büyük Doğu düşünülemezse Sezai Karakoç’suz da Diriliş düşünülemez.

Bir Anadolu köyünde dünyaya gelen diriliş yolunun mimarı Sezai Karakoç, bize kast sistemini paramparça eden İslâm’ın hediyesidir.

Sezai Karakoç bir mü’min olarak İslâm için yaşadı, O’nun hâkimiyeti için yazdı, konuştu. “Bin yıllık ömrüm olsa, ömrüm boyunca konuşmam ve yazmam nasibimde varsa, hep Müslümanların birleşmesinden, bir araya gelip şuurlu birliklerini oluşturmalarından bahsederim. Bundan bıkmam ve yılmam. Çünkü bundan daha büyük bir dava bilmiyorum. Tüm faaliyetim İslâm’ın bir savunmasıdır.” 112 dedi.

O, ittihad-ı İslâm’ın zor olduğunu biliyordu. Fakat payimâl olan mukaddesatın, çiğnenen iffetlerin hesabının sorulmasının bundan başka yolu olmadığını da biliyordu. Muhataplarını zor vazifeyi kuşanmaya çağırdı. Batının bin ihtilafı bir ittifak için feda ettiği bir vasatta Müslümanların bin ittifakı bir ihtilafa feda etme haklarının olamayacağını söyledi. 113

Sezai Karakoç’ta sözün de yazının da ruhu İslâm’dır. Diriliş İslâm’dan, insanları İslâm’la hakikate uyandırmak için doğdu. Diriliş yolu mimarı İslâm’a bir bütün olarak bakmış, onun “hep”in olmadığı yerde “hiç”e talip olduğuna müdrik bir mü’min olarak mücadele vermiştir.

Tezi, “Beşeriyet neye muhtaçsa o İslâm’dadır. İslâm insana değil, insan İslâm’a muhtaç”tır.

Diriliş yolunun mimarı, muhataplarına sabırlara yürüyüşlerine devam etmelerini, Yeni Çağı açan, Yeniçağ Medeniyetinin gerçek verilerini getiren nizamın İslâm olduğunu, hedef aldığı geleceğin henüz geldiğini, geçip gitmediğini söyledi. 114

Gençliğe mevcut hale bakıp ye’se düşmeyin, “Sulhta fevkalâde yumuşak, savaşta son derece şiddetli” olan İslâm milletinin ideal devlet yapısı, “Cebelitarık’tan Cava adasının sonuna kadar” 115 uzanır, bunun tahakkuku için vazife almaya koşun, dedi.

Malı, “Ben yarattım” dercesine mütekebbir Kapitalizma’nın, “mal beni icat etti” diyecek kadar zelil olabilen Sosyalizma’nın artık insanlığa söyleyecek bir sözü kalmamıştır. Çünkü, “Kapitalizm’de insan ve mal bir benlik ve bencilliğin elinde. Komünizm’de insan malın elinde oyuncakken, İslâm’da mal insanın elinde bir fikrin ve inancın gerçekleşme vasıtalarından biridir.” 116

Üçüncü sınıf akla sahip zavallıların hayran olduğu Batı’nın gerçekte bir katil ve hırsız olduğunu söyledi: Her uygarlık kimden ne aldıysa bunu itiraf etti. Batı ise ölü aklını dirilten İslâm’ı inkâr etti. İslâm, ölü Yunan kültürünü, faydalı bir ayıklamadan sonra dirilterek kendi kültürüne katmış, Yahudiliği ve Hristiyanlığı gerçeğe çağırmışken, Rönesans sonrası Avrupa kendisine her müsbet alanda öğretmenlik, yol açıcılık yapmış olan İslâm Medeniyetini bütün gücüyle inkâra, yıkmağa, yok etmeye çalışmaktadır. Dünya tarihinin bir eşini kaydetmediği bir medeniyet olan Endülüs Medeniyeti’nin katili bizzat Avrupa değil midir?!” 117

Sezai Karakoç’un bütün eserleri ya İslâm’ın müdafaası ya da beyanıdır. Diriliş külliyatı muhataplarını önce kendini, sonra Rabbini, üçüncü adımda da dünyayı tanımaya çağırır. Kendini bilen, haddini, haddini bilen de Rabbini bilir. Kıyamet şuuru ve hesap bilinciyle yaşayan mü’min, acziyetin kendinde, azametin ise Rabbinde olduğuna şahit olur. Rabbini bilen dünyaya açıldıkça eşya ve hâdiseye karşı hâkimiyeti güçlenir. Rabbini tanımadan, marifetullaha ermeden Batı’ya giden bir daha gelemez. Allah’ı ﷻ bırakır makinayı ve ona sahip olan insanı tazim eder. Doğulu adamın altı oğlu gibi Batı’da yok olur. Kravat bağlar, mağazası olur, parmakla gösterilir. Ruhunda uşaklık yuva yapar; patron olsa da uşaklıktan kurtulamaz. 118 İslâm’ı tanımadan Batı’ya giden içer, geceyi gündüze karıştırır, kaybolur. Lakin yedinci oğul,

“En büyük Batı kentinin en büyük meydanında
Kemiklerim değişecek toz toprak olacak belki
Fakat değişmeyecek ruhum.” der. 119 İşte Sezai Ka

rakoç İslâm’ın renkleriyle anıtlaşan ve her kelimesiyle İslâm’a çağıran Doğu Adamın Yedinci Oğludur.

Genç Adam! Büyük Doğu usûl, Diriliş ise furu’dur. Furu’, “usul”süz köksüz bir ağaç gibidir. Fırtınalara karşı duramaz.

Büyük Doğu kök, Diriliş ise ondan doğan gövdedir. Eğer sen de ilim, fikir, sanat ve harekette köklerden göklere yükselen bir “yedinci oğul” olmak istiyorsan Büyük Doğu ile Diriliş’i birlikte oku! Oku ve okuduğunun gereğini yap ki, Büyük Doğu Akademyası ve Diriliş Yolu seni de -istidadına göre- büyük muzdaribler kadrosuna dahil etsin.

Büyük Doğu’ya başlamadan, Diriliş Yolunda yürümeden ne kendini, ne İslâm’ı tanır ne de Batı’yı gerçek haliyle anlarsın! Bu büyük mücadele de “Ben de varım!” diyorsan, Diriliş Yolu Mimarı’nın -baş tarafları itibariyle muasır bir amentü şerhi hükmünde olan- “İslâm” kitabıyla “bismillah” de!


“Kudema Maclisi Kitabından Alınmıştır”

Dipnotlar

  1. Sezai Karakoç, Diriliş Dergisi, s. 3, Ağustos, 1988. ↩ Metne dön
  2. Bkz. Karakoç, Diriliş, s. 18, 21 Kasım 1988. ↩ Metne dön
  3. Karakoç, Diriliş, s. 25, 9 Ocak 1989. ↩ Metne dön
  4. Karakoç, Gün Doğmadan, Çocukluğumuz, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2015, s. 97-98. ↩ Metne dön
  5. Karakoç, Edebiyat Yazıları I, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2014, s. 103. ↩ Metne dön
  6. Ümmü Süleym’in Allah Rasûlü’nün ﷺ terini alıp kokularına kattığıyla alakalı bkz. Buhârî, İsti’zan, 41; Müslim, Fedâil, 83-5. ↩ Metne dön
  7. Karakoç, Diriliş, s. 49, 23 Haziran 1989. ↩ Metne dön
  8. Karakoç, Samanyolunda Ziyafet, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2015, s. 115-116. ↩ Metne dön
  9. Bkz. Ahmed Hamdi Tanpınar, Beş Şehir, Dergah Yayınları, İstanbul, 2017, s. 56. ↩ Metne dön
  10. Karakoç, Gün Doğmadan, s. 83; Üstad bu şiiri 1957’de annesinin vefatı üzerine yazmıştır. ↩ Metne dön
  11. Karakoç, Diriliş, s. 26, 16 Ocak 1989. ↩ Metne dön
  12. Karakoç, Diriliş, s.30, 13 Şubat 1989. ↩ Metne dön
  13. Karakoç, Diriliş, s.30, 13 Şubat 1989. ↩ Metne dön
  14. Karakoç, Diriliş, s. 34, 13 Mart 1989. ↩ Metne dön
  15. Büyük Doğu, s. 19, 15 Temmuz 1949. ↩ Metne dön
  16. Karakoç, Hatıralar, Diriliş, s. 39, 14 Nisan 1989. ↩ Metne dön
  17. Bakara, 2/216: وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ↩ Metne dön
  18. Bkz. Karakoç, Diriliş, s. 45, 26 Mayıs 1989. ↩ Metne dön
  19. Karakoç, Diriliş, s. 41, 28 Nisan 1989. ↩ Metne dön
  20. Kısakürek, Müdafaalarım, Büyük Doğu Yayınları, İstanbul, 2012, s.186-187. ↩ Metne dön
  21. Bkz. Karakoç, Diriliş, s.58, 25 Ağustos 1989. ↩ Metne dön
  22. Karakoç, Diriliş, s. 69, 10 Kasım 1989. ↩ Metne dön
  23. Karakoç, Diriliş, s. 69, 10 Kasım 1989. ↩ Metne dön
  24. Karakoç, Gün Doğmadan, s. 9. ↩ Metne dön
  25. Karakoç, İslam’ın Dirilişi, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2021, s. 11. ↩ Metne dön
  26. Karakoç, Ruhun Dirilişi, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2015, s. 105. ↩ Metne dön
  27. Son Posta, 5 Mayıs 1962. ↩ Metne dön
  28. Karakoç, Diriliş, s. 92-93, 20-27 Nisan 1990. ↩ Metne dön
  29. Karakoç, Edebiyat Yazıları II, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2015, s. 66-114. ↩ Metne dön
  30. Karakoç, Gün Saati, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2015, s. 251. ↩ Metne dön
  31. Karakoç, Sütun, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2015, s. 127. ↩ Metne dön
  32. Karakoç, Sütun, s. 128. ↩ Metne dön
  33. Karakoç, Sütun, s. 127- 129. ↩ Metne dön
  34. Bugün, 2 Şubat 1968. ↩ Metne dön
  35. Erbakan Hoca’nın Başbakan yardımcısı olarak yer aldığı koalisyon hükümetinin çıkardığı “genel af”la bu karar hükümsüz olur. ↩ Metne dön
  36. Karakoç, Gün Saati, s. 257. ↩ Metne dön
  37. “Birliğin Gücü”, Diriliş, s.79, 2 Mart 1969. ↩ Metne dön
  38. Bkz. Karakoç, Gün Saati, s. 127. ↩ Metne dön
  39. Karakoç, İslam’ın Dirilişi, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2021, s. 15. ↩ Metne dön
  40. Karakoç, Dirilişin Çevresinde, Diriliş Yayınları, İstanbul, 2014, s. 157. ↩ Metne dön
  41. Karakoç, İslam, s. 88. ↩ Metne dön
  42. Karakoç, İslam’ın Dirilişi, s. 10. ↩ Metne dön
  43. Karakoç, Gün Doğmadan, 410. ↩ Metne dön
  44. Bkz. Karakoç, Gün Doğmadan, 412. ↩ Metne dön

BÜYÜK DOĞU’NUN BÜYÜK MÜTEFEKKİRİ: SEZAİ KARAKOÇ

BÜYÜK DOĞU’NUN BÜYÜK MÜTEFEKKİRİ: SEZAİ KARAKOÇ “Diriliş Yolu” mimarı Üstad Sezai Karakoç, Ergani’de İslâm’ın yürekleri diri tuttuğu bir evde dünyaya gelir. Çocukluğu paşa konaklarında değil, Anadolu’nun bir kasabasında geçer....

ŞEMPANZE EVRİMCİLERİN NEYİ OLUR?!

Kur’an-ı Kerîm dünyanın belli merhalelerden geçerek insan başta olmak üzere bütün canlılar için uygun hale geldiğini haber vermektedir.[1] Umumi manada hayata bakıldığında önce bitkilerin sonra hayvanların ve nihayet insanın...

EVRİMCİLERİN SEBBİYELERİ ve HAKİKAT

Birinci Fasıl A. Evrimin İspatı Meselesi Darwin’den sonra kaleme alınan yüzlerce kitap ve binlerce makalenin hiçbirinde bilimsel verilere göre konuşan tekbir bilim adamı evrimin ispat edildiğini iddia etmemiştir. Bu...

بيان حول الفتن في قيصري والشمال السوري

د. إحسان شان أوجاق   مؤسِّس مركز الدراسات العلمية والفكرية بسم الله الرحمن الرحيم الحمدُ لله رب العالمين، الحمدُ لله الذي جعل المسلمين إخواناً وحرّمَ الظُّلم على نفسِه وعلى...

Bu Kiri Büyük Doğu Mecrası Temizler

Okulda, hayatta Allah’tan bahsetmenin yasaklandığı gün; Anadolu, Büyük Doğu Mimarı’nın öncülüğünde muazzam bir fikir ve hareket hamlesine şahit oluyordu. Yalnız başına bir Müslüman bütün küfür yobazlarına meydan okuyor, İslam...

İhsan ŞENOCAK YouTube Kanalına Abone Ol