İBRAHiMî BİR ŞUUR, YUSUFî BİR HAYÂ İLE DİRİLİŞTİR ORUÇ

Müminler Allah Azze ve Celle’nin rızasına nail olabilmek için Ramazan’da imsaktan iftara kadar yemek, içmek ve eşleriyle birlikte olmaktan uzak dururlar. Gayeleri ise, muttakiler kadrosuna dahil olabilmek [ref]Bakara: 183[/ref].
Allah Rasûlü’nün ifade buyurduğu gibi oruç, mümine kalkan olur ve onu Allah’a ve Rasulü’ne itaat etmeye, nehyedilenden ise uzaklaşamaya çağırır. Nefsi şehvet veren her şeyden koruyan oruç; mümin için bir sığınak, bir barınaktır.
Yılın en uzun ve en sıcak günlerinde de oruç tutan mümin; yılmaz, yorulmaz, usanmaz, “ah” edip ağyarı sevindirmez. Yemeklerin içinde acıkır, masasında su olduğu halde susar; fakat yanında kimse olmadığı halde dönüp ne suya, ne de yemeğe bakar. Lezzet veren, iştah kabartan hiçbir şeye oruçlu iken elini uzatmaz. Eşinden uzak durur. Bütün bunları ise her durumda ve ortamda onu gören Allah’ın rızasına nâil olabilmek için yapar. Ramazan’ın bütün günlerinde aynı hadise tekrar eder; her gün acıkır, her gün susar, sağında ve solunda yemekler, meşrubatlar olduğu, nefsi de, “Haydi seni gören kimse yok. Ye!” dediğinde, o “Dilediğinizi yapın. Allah Azze ve Celle muhakkakki yaptıklarınızı görüyor.”[ref]Fussilet: 40[/ref] ayetini okur, Rabbine sığınır.
Ramazan; bütün Müslümanlara, “Her yapılanı gören, bilen ve hesabını soracak olan Allah Teâlâ var.” şuurunu verir. 30 günün her saatinde tefekkür edilen bu hâl, zamanla müminde bir melekeye dönüşür. Gözler, kulaklar ve eller yalnız Allah’ın razı olduğu şeylere bakar, yalnız onları duyar ve onlara dokunur.

Orucu Yalnızca Midenle Değil,
Bütün Uzuvlarınla Tut

Oruç, adanmış bir hayatın en şeffaf ve en ihlaslı imtihanıdır. Bu cihetle hakkıyla tutulan bir oruç, adanmış adamla aldanmış adam arasındaki farkı tayin eder. Ne Şeytan, ne de adamları adanmış hayatlar üzerinde operasyon yapabilir. Ahir zaman kadını adanmış bir adamın yoluna çıkar, önünde durur “Beni gör!” diyen kıyafetiyle işyerinde, okulda, metroda, uçakta arz-ı endam eder. Lakin oruç tutan Müslüman genç onu görmemek için yerini, eğer buna imkanı yoksa yönünü değiştirir. Namazdan aldığı feyzin üzerine şehvet kezzabı dökülmemesi için kadından gözlerini kaçırır, onu görmemek için çırpınır; fakat yine de muttakiler safından ayrılıp Allah’a ve Rasûlü’ne ihanet etmez. Manzara her tekrar ettiğinde Rabbinin talimatlarına sarılır, “Mümin erkeklere söyle, gözlerini haramdan sakınsınlar ve iffetlerini korusunlar.” [ref]Nûr: 30[/ref] ayetini okur; her namazda, “Esselamu aleyke Eyyühennebiyyu!” diye selam verdiği Peygamber-i Ekber’in Hz. Ali’ye söylediği, “Kadına gayri ihtiyari bir defa baktıktan sonra bir daha bakma Ali! Senin için sadece birinci bakış var, ikincisi yoktur.” buyruğunu hatırlar, toparlanır. Oruç otuz gün müslüman gence konuşan bir bereket ve izzet kürsüsüdür: “Ahmed, Mustafa, Ammar, Yasir! Gözlerine ve sözlerine sahip çık! Allah’a ve Rasûlü’ne ihanet etme! Orucu yalnızca midenle değil, bütün uzuvlarınla tut! Ancak eşinin yanında giyebileceği bir kıyafetle sokağa çıkan kadına bakarak oruca ihanet etme! Unutma! Sizden önceki ümmetlere de oruç farz kılınmıştı [ref]Bakara: 183[/ref]. Onlar da senin imtihanına maruz kaldıklarında “Biz Allah’tan korkarız.” deyip, O’na sığınmışlardı. Hz. Yusuf yaşadığı devrin en güzel delikanlısıydı. Kadınlar onu gördüklerinde ellerini kestiler ve ‘Haşa Rabbimiz! Bu bir beşer değil, bu ancak melektir.’ dediler [ref]Yûsuf: 31[/ref]. Sûreti ve şekli yanında ruh ve mana boyutuyla da oruç tutan Hz. Yusuf, Züleyha kapıları kapatıp ‘Haydi gel!’ dediğinde, ‘Allah’a sığınırım.’ demişti [ref]Yusuf: 23[/ref]. Orucu Hz. Yûsuf gibi tutanlar; gözlerin dönüp, ayakların kaydığı yerlerde de dağ gibi ayakta durdular; “Dilediğinizi yapın. Muhakkak ki Allah Azze ve Celle yaptıklarınızı görüyor.”[ref]Fussilet: 40[/ref] ayetini hatırladılar.”

Allah’tan Korkana
İki Cennet Var

Hz. Ömer zamanında namazları mescitte kılan âbid bir genç vardı. Hz. Ömer de bu gence hayrandı. Gencin yaşlı da bir babası vardı. Genç, yatsıyı kılınca beklemeden babasının yanına giderdi. Eve gittiği güzergâh, kendisine aşık olan bir kadının kapısı önünden geçiyordu. Kadın, gencin geçtiği yol üzerinde bekler, kendini ona arz ederdi. Genç, bir gece yolda kadına rastladı. Kadın, genci peşine takana kadar ona cilve yapmaya devam etti. Nihayet genç, kadına takılıp kapısına gelince, kadın içeri girdi. Genç de tam kapıdan içeriye giriyordu ki Allah Azze ve Celle’yi hatırladı ve korkup kapıyı terk etti, şu ayeti kerimeyi okudu: “Allah’a karşı gelmekten sakınanlar, şeytan tarafından bir vesveseye uğrayınca, Allah’ın huzurundaki hesabı hatırlar ve hemen gerçeği görür, tuzakları fark ederler.” [ref]A’raf: 201[/ref]. Daha sonra bayılıp yere yığıldı. Kadın, çağırdığı cariyesiyle birlikte genci evinin kapısına kadar taşıdı. Namazı kılınca eve dönen gencin babası bu gecikmeden dolayı daraldı. Oğlunu aramak için dışarı çıktı. Bir de baktı ki oğlu kapıda baygın bir şekilde duruyor. Ailesinden birini çağırdı ve genci taşıyıp içeri aldılar. Geceden Allah’ın (c.c) dilediği kadar bir vakit geçene kadar genç ayılmadı. Ayıldığında babası, “Ey oğulcuğum! Ne oldu sana?” dedi. Genç, hadiseyi anlatmak istemedi, sadece “Hayırdır.” dedi. Babası, “Sana soruyorum cevap ver yavrum!” deyince genç, “Peki anlatayım.” dedi. Baba, “Ey oğulcuğum! Hangi ayeti okudun da böyle oldun?” diye sorduğunda, genç, okumuş olduğu ayeti tekrar etmeye başlayınca yine bayıldı. Onu hareket ettirdiler. Ne var ki ölmüştü. Genci yıkadılar, ardından çıkarıp gece defnettiler. Sabah olunca hadise Hz. Ömer’e arz edildi. Hz. Ömer gencin babasının yanına gidip, taziyelerini iletti. Ardından da babaya, “Bana haber verseydin ya?” dedi. Baba, “Ey mü’minlerin emiri! Geceydi.” dedi. Hz. Ömer, o halde “Bizi o gencin kabrine götürün.” buyurdu. Hz. Ömer ve onunla birlikte olanlar kabre gitti. Hz. Ömer “Ey Falan!” dedi ve ‘Rabbinin huzurundan korkan kimse için (biri itaate, diğeri ise menhiyattan uzak durmaya bedel olarak) iki cennet vardır.’ [ref]Rahman, 46[/ref] ayetini okudu. Genç de kabrin içinden, “Ey Ömer! Allah Azze ve Celle Cennet’te o ikisini bana iki kere verdi.” şeklinde cevap verdi [ref]İbn Asâkir, Târîh-u Dimeşk, 45, 450[/ref].

Ahiret Aşısı

Oruç, Müslüman gence Ahiret aşısı yapar. Her emir ve nehiyle karşılaştığında Ahiret’teki halini düşünür. Emre itaat eder, nehiyden uzak durur. Emirde de, nehiyde de o derece samimidir ki, bu yolda canını vermekten imtina etmez. “Eğer bu nefis Allah’a isyan edecekse, bu bedene bu ruhu taşımak haramdır.” der, Hakk’a kurban olur.

Yusufî Bir Şuur

Âlem-i İslâm’ın farklı noktalarında gençlik Yusufî bir şuurla uyanıyor. Ninesi, dedesi de içinde olsa mahremiyet ihlallerini Hakk’a ihanet kabul edecek; ailesinin, “Bu kadarı aşırı.” ifadelerine rağmen her biri bir şehre “iffet aşısı” yapacak Yusufların sayıları artıyor elhamdülillah.

Oruç Bir Korunmadır

Sokaklar açılıp, kadınlar “Gör beni!” kıyafetiyle yollara dökülünce, Allah Rasûlü’nün Ahir zaman öğrencileri “Hayasızlıktan ve kötülükten meneden namaza” [ref]Ankebût: 45[/ref] ve mümini “Müttakiler kadrosuna” [ref]Bakara: 183[/ref] yücelten oruca sığındı. Lakin yalnızca şekil ve sûret itibariyle tutulan bir oruca değil, ruh ve mana cihetiyle de eda edilen oruca iltica etti. Bu noktada Allah Rasulü gençlere mahsus nasihatinde şöyle buyurmuştu: “Ey gençler topluluğu! İçinizden kim evlenmeye güç yettiriyorsa evlensin. Çünkü gözü haramdan en iyi koruyan, ırzı da en iyi muhafaza eden budur. Kim de evlenmeye güç yettiremezse oruç tutsun. Zira oruç onun için bir korunmadır.”[ref]Buhârî, Nikah 2-3; Müslim Nikah1-3[/ref].

Oruca Tutunmak

Oruç; kadın-erkek, yaşlı-genç her yaştan ve her tabakadan Müslümana, “Bütün yaptıklarını gören, bilen ve duyan Allah Azze ve Celle var. Ona göre yaşa!” der. Kişinin ağzı, kulağı gibi gözünü de temizler. Oruç tutarken bütün organlar da oruca tutunur. Göz “Gör beni!” diyen kadının tuzağından oruçla korunur.

Rüşveti Alan da,
Veren de Ateşte

Allah Rasûlü’nün “Rüşveti alan da, veren de Cehennemdedir.” ya da “Her ikisine de Allah lanet etsin.” buyruklarına rağmen mümin olduğu iddiasında olan kaç amir, kaç memur vardır ki rüşvet alır ya da verir… Rüşvetçi için tek müeyyide birinin onu görmesidir. Gören ve dolayısıyla da hesabını soracak kimse yoksa , rüşvetçi parayla imar planlarını değiştirir, birinin arsasını diğerine kaydırır. Millet malını israf eder. İhaleleri ehliyetsiz ve liyakatsiz ellere teslim eder. Rüşvetçi, Ramazan-ı Şerif’te otuz gün yemez, içmez oruç tutar. “Allah Azze ve Celle seni de görüyor.” anlayışı onda zamanla bir melekeye dönüşür. Bayram’da böyle bir şuura sahip olmasını kutlar. Şevval ayında insanlar yine yüksek meblağlarla rüşvetçinin yanına gelir. Tekliflerini sunarlar. Madde planında rüşveti almaya müsait bir ortam da vardır. Fakat bu defa elinin tersiyle iter rüşveti; onlara da dönüp, “Bu yaptığınız hem Cehennem’e girmenize sebep, hem de çalışıp üretmenize engel.” der.
“İstediğinizi yapın. Allah Azze ve Celle muhakkakki yaptıklarınızı görmektedir.” [ref]Fussilet: 40[/ref] ayeti kerimesi her yönden mümini kuşatır. Milletin malına elini uzatmaz, namusuna da gözünü dikmez.

Büyük Değişim

Nasipsiz bir oruçlu; zulmeder, yalan konuşur, yetim malı yer, söz taşır, aileleri parçalar, fitne ateşinin her nevisine üfürür, sonrada kenara çekilip olanları seyrederse sadece açlık çekmiş olur. Ne var ki acıkıp, susadığı yapayalnız mekanlarda ,“Oruç Allah’ın emri, kimseler görmese de O görüyor ya.” der ve kendine sahip olursa hayatında büyük bir değişim başlar. Şevval Ayı’nda yine yapayalnız olduğu anlarda bir imza ile milyonları hesabına geçirecek fırsatlar önüne geldiğinde ,“Allah görüyor!” der ve haramdan uzak durur. Geçmiş günahları için hüzünlenir, göz yaşı döker.
Nasipsiz, bir fakir geldiğinde “Utanmıyor musun dilenmeye?” diye onu azarlar, geri gönderir. Lakin iktidar çevresinden birileri “Şuraya yardım yap.” dediğinde “Tabiki Efendim!” diye baş eğer, büyük miktarlar verir, “büyük hayırsever” diye sahnelerde plaket alır, gazetelerde haberi ve “teşekkür” ilanları yayımlanır.

Mal da Senin, Mülk de
Ya Rabbi

Ramazan’da mümine oruç aşısı vurulur; onunla değişir, bu yüzden sahnelerde plaket alıp arz-ı endam etmekten haya eder. “Mal senin, mülk senin, kullar da senin. O halde emanetçi olarak ben nasıl olur da sahnelerde arz-ı endam ederim Ya Rabbi!” der. Sadakayı sadece Allah Azze ve Celle’nin rızasını kazanmak için verir. Veremiyorsa, fukaraya güzel söz söyler.
Ramazan küresel arınma mevsimidir. Mümin, insanı dünyaya bağlayan her ne varsa ondan arınmak, muttakiler kadrosuna dahil olmak için oruç tutar. Arınan ruh, “insanların en cömertti” olan Allah Rasulü ile irtibat kurar. İşte o zaman orucun sırrına erer. İşte o zaman oruç, geçmiş bütün günahların affına vesile olur [ref]Buhârî, Savm, 1[/ref]. Şekil ve suret boyutuna hapsedilen bir orucun sahibi ise Allah Rasûlü’nün şu uyarısına muhatap olur: “Kim, yalan sözü ve onunla amel etmeyi terk etmezse, Allah’ın onun yemesini ve içmesini terk etmesine ihtiyacı yoktur.” [ref]Buharî, Savm 8[/ref].

Önceki Yazı